wtorek, 10 listopada 2020

7. Przesyłka do Doliny Lodowego Wichru: Chaos w Kopcu Kelvina

Czwarta dostawa

W tej przygodzie zadaniem drużyny jest dostarczeniem przesyłki do Artusa Cimbera, nieśmiertelnego bohatera, który nosi legendarny Pierścień Zimy. Powrócił do Doliny Lodowego Wichru, aby zabić Skarde'go Draugssona, lodowego olbrzyma, który stał się liszem (lich, SW 21). Lisz jest potężnym nekromantą, który tworzy legiony nieumarłych w sekretnej krypcie wewnątrz Kopca Kelvina. Ci wojownicy byli niegdyś lojalnymi żołnierzami Kelvina Duarola, pana lodowych olbrzymów, który został zabity u podnóża tej góry. A teraz służą Skarde'owi swoją nieumarłą lojalnością. Skarde jest zbyt potężnym przeciwnikiem dla postaci – ale dostawa oręża od smoczego towarzysza Artusa, Dragonbaita, może zmienić losy tego epickiego starcia.

Chociaż Cimber wybił większość pomniejszych sług Skarde'a, nieumarli nie mogą zaznać spokoju. Po atakach Cimbera po korytarzach wewnątrz Kopca Kelvina wałęsają się teraz słabi ożywieńcy, z którymi będzie musiała poradzić sobie drużyna, aby dotrzeć do adresata przesyłki.

Cimberowi udało się kilkukrotnie pokonać lisza, ale zawsze wracał ożywiony przez swoje filakterium – zaklęty magią przedmiot, który Cimber co prawda zdołał odnaleźć, ale nie był w stanie go zniszczyć. Przesyłka, którą ma dostarczyć drużyna, małe ręcznie rzeźbione w tekowym drewnie pudełeczko, które zawiera magiczną broń, która może ocalić życie Cimbera. To sztylet Pogromca truposzy* (corpse slayer dagger), który jest w stanie przedrzeć się przez nieumarłe ciało i raz na zawsze zniszczyć filatrerium lisza.

Do doręczenia w niniejszej serii spotkań pozostały tylko trzy przesyłki. Jeśli chcesz, aby ta część przygody nie była liniowa, możesz pozwolić postaciom na wybór czy chcą dostarczyć paczkę dla Artusa Cimbera, czy wolą najpierw wyruszyć w podróż do Lodowca Reghedów, aby doręczyć przesyłkę dla Vanifer. Trzecia paczka jest adresowana do Jarlaxle'a Baenere'a, ale drużyna nie ma jeszcze informacji o miejscu jego pobytu.

 


Podróż do Kopca Kelvina

Bezpieczny szlak do Kopca Kelvina wiedzie z Bryn Shander przez Wschodnią Drogę (Eastway), później na rozwidleniu skręca na północ i prowadzi do znajdującego się u podnóża góry miasta Caer-Konig. Mieszkańcy Dziesięciu Miast często mówią o bezpiecznej podróży między miastami nowoprzybyłym do Doliny Lodowego Wichru, którzy nie wiedzą, że w Dekapolis mają dość paskudną definicję słowa "bezpieczny", zupełnie inną niż ludzie, którzy dorastali na Wybrzeżu Mieczy. W każdym razie każdy kto żył w regionie Doliny Lodowego Wichru wie, że "bezpieczny" to nie obietnica, lecz pobożne życzenie.

Niemniej tego dnia wydaje się, że modlitwy postaci zostały wysłuchane. Podróż z Bryn Shander do Caer-Konig przebiega bez żądnych zakłóceń. Jeżeli drużyna wyruszy z Bryn Shander o świcie, dotrze do Caer-Dineval przed zmierzchem. Potem, następnego dnia, jeśli opuści Caer-Dineval o brzasku, dotrze do Caser-Konig przed południem, mając wystarczająco dużo czasu, aby przygotować się do wejścia na Kopiec Kelvina o świcie następnego dnia. Niemniej, jeżeli chcesz, aby ta dwudniowa wędrówka była bardziej niebezpieczna, każdego dnia wylosuj spotkanie z tabeli niskopoziomowych arktycznych spotkań z podręcznika Xanathar’s Guide to Everything, aby określić co przytrafi się postaciom podczas podróży.


 

Aby podsumować wędrówkę drużyny do podnóża Kopca Kelvina przeczytaj lub sparafrazuj następujący opis:

Wyruszacie z Bryn Shander o brzasku, przemierzając Wschodnią Drogę, szeroki żwirowy trakt, który łączy Bryn Shander i kilka innych miasteczek. Wasza podróż przez arktyczne krainy jest ciężka, ale przebiega bez zakłóceń. O świcie trzeciego dnia stajacie u podnóża Kopca Kelvina przygotowując się do wspinaczki na szczyt i odnalezienia człowieka o imieniu Artus Cimber – legendarnego wojownika, który podobno bada tę górę. Słyszeliście w mieście pogłoski, że szuka jakiejś ukrytej krypty, gdzieś wewnątrz góry, a w tej okolicy byli widziani ostatnio nieumarli.

Daj postaciom możliwość załatwienia wszystkich spraw związanych z wyprawą, które przyjdą im do głowy w ostatniej chwili. Jeżeli chcą zakupić zapasy, mogą znaleźć każdy ekwipunek opisany w rozdziale 5 Podręcznika Gracza o wartości 50 sz (lub mniejszej) w Caer-Konig. Jeśli postacie chcą uzyskać więcej informacji o możliwym miejscu pobytu Cimbera, mogą uzyskać następujące wieści, spędzając na rozmowach w mieście godzinę:

  • niewielu zapuszcza się w okolice Kopca Kelvina – łowcy, myśliwi i młodzi, którzy mają więcej dumy niż oleju w głowie,
  • jakiś miesiąc temu pojawiły się pogłoski o draghurze – chodzącej śmierci. Podobno widziano go na zboczu góry, gdy kręcił się w pobliżu
  • Artus Cimber przybył do Caer-Konig jakiś dekadzień temu, był przygotowany do walki,
  • powiedział wielu mieszkańcom miasta, że wewnątrz góry, w sekretnej krypcie, jest nekromanta, a on chce rozwiązać ten problem raz na zawsze, zanim sytuacja stanie się naprawdę bardzo groźna,
  • Artus odbył kilka wypraw na Kopiec Kelvina szukając sekretnej krypty. Zawsze powracał cały unurzany we krwi,
  • wyruszył po raz piąty (ostatni) nie dalej niż 5 dni temu i ostrzegł, że jeśli nie wróci w przeciągu dekadnia, aby uciekać do Bryn Shander zanim Caer-Konig zostanie rozniesione przez nieumarłych. Póki co nie powrócił.

 

Spotkanie eksploracyjne: Wspinaczka górska

To spotkanie jest odpowiednie dla postaci na 3. poziomie.

Kopiec Kelvina to samotna i niewysoka góra mierząca zaledwie ok. 1.000 stóp (ok. 300 m). W jej okolicy nie znajdują się żadne inne wzniesienia. Chociaż tak naprawdę to tylko duże wzgórze, kopiec jest urwisty, skalisty i cały rok pokryty przez śniegiem. Wspinaczka jego zboczem wymaga wykonania kilku testów umiejętności, aby znaleźć bezpieczne ścieżki, wspiąć się po stromych klifach, przecisnąć się przez wąskie półki skalne i przeskoczyć nad przepaściami.

Podążanie szlakiem przetartym przez Artusa Cimbera wydaje się być najbardziej oczywistym rozwiązaniem. Po drodze drużyna napotka zwłoki pomniejszych nieumarłych, sług Skarde, które leżą pod cienką warstwą śniegu i stanowią przerażającą pamiątkę po pierwszym rajdzie Cimbera. Jeżeli któraś z postaci wykona udany test Mądrości (Percepcja) o ST 10 w drodze na Kopiec Kelvina, zauważy nieruchome, bezwładnie porozrzucane po okolicy zamarznięte zwłoki otulone cienką śnieżną pierzynką.


1. Wąski szlak

Pierwszą przeszkodą drużyny podczas pokonywania górskiego zbocza jest to, że ścieżka, którą podążają zwęża się do szerokości zaledwie 12 cali (ok. 30 cm), wciskając się pomiędzy pionowe zbocze góry, a mającą 50 stóp (15 m) przepaść, na dnie której zalegają śnieżne zaspy. Szlak biegnie tak przez ok. 500 stóp (ok. 150 m), a później ścieżka znowu się rozszerza. Każde stworzenie musi wykonać udany test Zręczności o ST 13, aby nie ześlizgnąć się z klifu. Małe stworzenia (np. niziołki) wykonują go z ułatwieniem, a duże stworzenia (np. konie) – z utrudnieniem.

W przypadku porażki stworzenie zsuwa się z półki skalnej. Postać (lub inna postać obok od niej) może spróbować złapać się półki skalnej (lub ręki innej postaci) wykonując rzut obronny na Zręczność o ST 13. W przypadku porażki stworzenie spada w przepaść. Na szczęście upadek jest złagodzony z uwagi na świeży śnieg, który spadł niedawno i otrzymuje 14 (4d6) obrażeń od upadku. Można wspiąć się po stromym zboczu do początku ścieżki wykonując udany test Siły (Atletyka) o ST 10.

Gdy drużyna pokona tę przeszkodę, postacie kontynuują wędrówkę po krętym górskim szlaku, aż dotrą do kolejnej.

 

2. Nierówny klif

Ścieżka nagle zatrzymuje się na nierównej ścianie klifu, który ma ok. 50 stóp (ok. 15 m) wysokości. Kilka rzucających się w oczy skał może posłużyć za uchwyty. Aby wspiąć się na klif postać musi wykonać udany test Siły (Atletyka) o ST 13. Postać może wykonać ten test z ułatwieniem jeśli posiada zestaw wspinaczkowy. Jeżeli chociaż jedna z postaci, której udało się wdrapać na szczyt, rzuci linę pozostałym (rzecz jasna jeśli ma takową), zapewni im w ten sposób ułatwienie w ww. teście, o ile zdoła zabezpieczyć ją w jakiś sposób.

W przypadku porażki postać puszcza się i spada na dno klifu. Rzuć 1k6-1 i pomnóż wynik przez 10, aby określić na jakiej wysokości postać znajdowała się w momencie upadku. Postać otrzymuje 1k6 obrażeń od upadku za każde 10 stóp (3m).

Po pokonaniu tej przeszkody postacie podążają dalej krętą górską ścieżką, aż dotrą do następnej.

 

3. Głęboka przepaść

Na horyzoncie pojawia się wejście do złogowo wyglądającej jaskini mającej kształt czaszki. Jednak zbocze góry dawno temu zapadło się pozostawiając mający 20 stóp (6 m; 4 pola) szerokości wyłom oddzielający drużynę od wejścia do jaskini. Nad przepaścią rośnie sękate drzewo, a długa lina zaczepiona hakiem do jego konaru zwisa bezwładnie – takie ułatwienie zostawił sobie Artus Cimber, gdy wchodził do jaskini.

Lina dynda po środku wyłomu, 10 stóp (3 m; 2 pola) od każdej strony urwiska. Aby ją złapać postać będzie musiała doskoczyć do niej lub przyciągnąć ją do siebie, być może za pomocą zaklęcia magiczna dłoń (mage hand). Gdy postać ma linę, musi następnie wykonać test Siły (Atletyka) lub Zręczności (Akrobatyka) o ST 15, aby przeskoczyć na drugą stroną.

W przypadku porażki postaci nie udaje sie zatrzymać bezpiecznie na półce skalnej w odpowiednim momencie. Postać (lub inna postać znajdująca się w pobliżu) może spróbować złapać skalnej półki (lub ręki spadającej postaci) wykonując rzut obronny na Zręczność o ST 13. W przypadku niepowodzenia istota spada w przepaść. Jej upadek jest nieco zamortyzowany ze względu na świeży śnieg, więc postać otrzymuje tylko 14 (4k6) obrażeń od upadku. Postać może wspiąć się na górę po stromym zboczu, wykonując udany test Siły (Atletyka) o ST 10. Jeśli dysponuje zestawem wspinaczkowym lub zostanie jej zrzucona lina – uzyskuje ułatwienie w teście.

Jeśli test próby przeskoczenia na drugą stronę nie powiedzie się o 5 lub więcej, postać od razu spada na dno przepaści, bez możliwości spróbowania złapania się półki skalnej.

Po przedostaniu się na drugą stronę drużyna może wejść do sekretnej krypty ukrytej w Kopcu Kelvina.

 

Spotkanie Bojowe: Chaos w Kopcu Klevina

Teraz postacie przemierzają korytarz krypty Kelvina Duarola, władcy lodowych olbrzymów. Artus Cimber wyeliminował potężniejszych nieumarłych, którzy ożywieni przez nekromantę Skarde'a czyhali w podziemiach. Jednak nawet porąbani na kawałki nadal mają w sobie resztki mocy, która ich ożywiła, więc będą pełzać, skakać, turlać się tak, aby móc zaatakować drużynę w każdy możliwy sposób.

 

Przeprawa przez Ożywionych

Przeczytaj lub sparafrazuj następujący opis, gdy drużyna wkroczy do jaskini:

Wchodzicie do jaskini. Schodząc w jej głąb czujecie pod stopami wykute surowej skale schody. Jaskinia prowadzi w głąb przez ok. 60 stóp (18 m), aż korytarz kończy się przed wielkimi kamiennymi wrotami. W ścianach po obu stronach korytarza wykuto dziesiątki wnęk na krypty, a po podłodze walają się gnijące szczątki rozczłonkowanych nieumarłych.

Nagle... zaczynają się poruszać. Słyszycie skrobanie, powłóczenie, podskakiwanie po podłodze  kończyn, torsów i głów niezliczonych dziesiątek nieumarłych wojowników, które zbliżają się Waszym kierunku.

Rzut na inicjatywę! Ta mieszanina szczątek uformowała się w 2 roje kości** (skelatal swarm, SW 2) zatrzymując postacie znajdujące się pomiędzy nimi. Ponadto powstają 4 stosunkowo kompletne zombie (SW 1/4). Brakujące kończyny nieznacznie utrudniają im możliwości poruszania się i ataku.

Wrota krypty. Na końcu jaskini znajdują się kamienne wrota. Są lekko uchylone. Za nimi znajdują się spiralne schody, które prowadzą w dół, do szerokiej komory rytualnej (patrz opis poniżej).

 

Walka Cimbera

Drużyna schodzi po pradawnych schodach (w południowo-zachodniej części pomieszczenia znajdującego się poniżej) do szerokiej komnaty ceremonialnej (która zajmuje w połowie zachodniej części mapy), gdzie Artus Cimber walczy z liszem lodowym olbrzymem, Skarde Draugssonem. Możesz wypełnić inne obszary tej mapy stworzeniami i skarbami, jeśli masz ochotę rozbudować te podziemia. 

Aby rozpocząć tę scenę przeczytaj lub sparafrazuj następujący opis:

Echo rubasznego rechotu roznosi się po tej sali, gdy schodzicie po schodach, po czym odzywa się donośny głos: "Artusie Cimber, ty nędzny tępy ch**u ( ͡° ͜ʖ ͡°) szczylu! Możesz niszczyć mnie tyle razy, ile tylko zapragniesz, ale dopóki istnieje moje filakterium, nigdy nie zginę".

Gdy docieracie na sam dół schodów widzicie szeroką komnatę rytualną. Za filarem, w pobliżu Was kryje się blady człowiek, wojownik z mieczem w jednej ręce i z runicznym kamieniem wielkości torsu przyciśniętym do swej piersi. Spogląda przez ramię i burczy: "A więc będę walczyć z tobą wiecznie, Skarde. Mam czas". Następnie wstaje i biegnie od filaru, za którym się skrywał, do kolejnego na wschodzie – w samą porę, aby uniknąć kwasowego pocisku, który zwęglił pierwszą kolumnę.


Tym człowiekiem jest Artus Cimber. Stoi w zachodniej części komnaty, a za upiornym ołtarzem znajduje się Skarde Draugsson, wielki lisz lodowy gigant. Nie zaprzątaj sobie głowy ich statystykami. Obaj są tylko rekwizytami. Mało prawdopodobne, aby drużyna zdołała zabić lisza, a statystyki Artusa niezbyt pasują do walki jeden na jednego z liszem. Twoim celem jest nadanie walce iluzji tego, że postacie biorą udział w niebezpiecznym starciu, w którym muszą wykonywać uniki tak, aby dostarczyć Artusowi przesyłkę od Dragonbaita.

Skradanie. Drużyna musi dostarczyć paczkę Artusowi i przy okazji uniknąć unicestwienia przez Skarde'go. Dopóki postacie mogą schować się za jakimś obiektem, mogą korzystać z akcji Ukrycia się. Dopóki Skarde skupia się na konfrontacji z Artusem, postacie muszą wykonywać udane testy Zręczności (Skradanie się) o ST 14, aby nie zwrócić na siebie jego uwagi. Artus zaczyna przy południowo-zachodnim filarze i na koniec każdej swojej tury przemieszcza się w ruchu przeciwnym do wskazówek zegara, aby uniknąć ataków Skarde'a.

Wykrycie. Jeśli postaci nie powiedzie się test, Skarde zauważy ją. Zacznie się śmiać i śmiertelnie poważnym głosem zapyta: "To twoi przyjaciele, Cimber? Z przyjemnością sprawię, aby dołączyli do ciebie w nicości!" Po czym rzuca promień mrozu (ray of frost; z premią do ataku +12, zadający 4k8 obrażeń od zimna) w ramach legendarnej akcji na koniec tury postaci. Niemniej gdy nadjedzie jego tura nadal koncentruje swoje zaklęcia i ataki na Artusie, a do atakowania postaci używa Legendarnych Akcji.

Rada odnośnie zasad: Legendarne Akcje

Legendarne stworzenia takie jak lisze mogą wykonywać specjalne akcje na koniec tury innych stworzeń. Skarde ma do dyspozycji trzy legendarne akcje, ale podczas tej walki korzysta tylko z jednej, aby za pomocą sztuczki zaatakować członków drużyny.

Pomagierzy: Gdy postacie wkroczą do sali, grupa 6 zombie wyłania się z wnęk w południowej ścianie sali. Próbują związać walką postacie, aby odciągnąć je od Artusa. Gdy wszystkie zombie zginą, kolejna grupa 6 zombie wyłoni się z wnęk w północnej ścianie w przeciągu 1k4 rund, aby wywierać presję na drużynie. Po pokonaniu Skarde zombie ulegną zniszczeniu.

 

Dostawa

Gdy postacie dotrą do Artusa, będzie zaskoczony ich obecnością i będzie domagał się wytłumaczeń czemu ruszyli jego śladem. Jeśli postacie wyjaśnią, że mają dla niego paczkę do Dragonbaita, zażąda, aby ją oddali, ponieważ może znajdować się w niej klucz do pokonania lisza. Gdy dotknie skrzyneczki, ta magicznie otworzy się i pogromca truposzy znajdzie sie w jego dłoni. Cimber uśmiechnie się mając w ręku sztylet i runiczny kamień pod pachą. Szybko powie:

"Ten wielki kamień to filakterium lisza, myślę, że tym nożem można je zniszczyć. Wiedziałem, że Dragonbaitowi się uda." Spogląda przez ramię na lisza, a potem patrzy Wam prosto w oczy i z obłędnym uśmiechem na twarzy mówi: "Teraz wykończę tego bydlaka, a Wy wbijcie nóź w ten kamień, gdy go dopadnę, żeby zobaczył jak to jest popaść w nicość. Zrozumieliście?

W następnej turze Artus szarżuje na Skarde'go, wyskakuje w powietrze i wbija swój miecz w jego klatę piersiową. Skarde ostatecznie ginie, gdy jedna z postaci wbije pogromcę truposzy w runiczny kamień, co sprawia, że zaczyna pękać, drżeć i eksploduje wybuchając zielonym płomieniem.

 

Zakończenie: Kolejna udana dostawa

Artus Cimber to szorstki, małomówny mężczyzna, ale dziękuje postaciom na swój sposób. Wręcza im pogromcę truposzy jako zapłatę wyjaśniając: "Opuszczam Dolinę Lodowego Wichru – niezbyt przypadła mi do gustu. Zbyt wielu wrogów. Ale jeśli zostaniecie tu jeszcze trochę, to przyda się Wam. Nie dajcie się zabić."

Cimber rusza w drogę z drużyną z powrotem do Caer-Konig, ale znika bez pożegnania w nocy. Na poszukiwaczy przygód czeka wiele przygód, a ten zmęczony światem człowiek nie ma ochoty się mieszać do tego. Jednak zanim drużyna opuści Caer-Konig, usłyszy interesującą plotkę, która dotyczyć jednego z ich zleceń – dostarczenia przesyłki drowowi Jarlaxle'owi Baenre.

Oryginalny tekst (ang.)


Materiały pomocnicze

* Pogromca truposzy

sztylet (broń prosta, broń do walki wręcz; rzadka (wymaga zestrojenia)

Obrażenia: 1k4 (kłute)

Właściwości: finezyjna, lekka, rzucana (zasięg: 20/60 stóp; 6/18 m; 4/12 pól)

Specjalne:

  • Zapewnia premię +1 do ataku i obrażeń wykonywanych tą magiczną bronią.
  • Trafienie nieumarłego atakiem z wykorzystaniem tej broni zadaje dodatkowe 1k8 obrażeń kłutych, a nieumarły, do początku następnej tury atakującego, ma utrudnienie na rzuty przeciw efektom, które odpędzają nieumarłych.

 ** Rój kości


 

sobota, 7 listopada 2020

Lewak

Lewak, albo jak kto woli – main-gauche (fr. lewa dłoń) to dłuższy i cięższy kuzyn sztyletu, dzierżony przez szermierza, jak sama nazwa wskazuje, w lewej ręce (no chyba że nasz szermierz jest leworęczny i w lewej dłoni ma główny oręż, wtedy lewak trzyma w prawej), używany zarówno do parowania i blokowania ciosów, jak i do wykonywania okazyjnych ataków. Wprawny fechmistrz z jego użyciem jest w stanie rozbroić przeciwnika wyrywając z jego rąk broń, a czasem nawet złamać jej ostrze, dzięki masywnemu jelcowi, którego wąsy są zwykle wygięte w kierunku głowni.

 

Biegłość: Lewakiem można posługiwać się jak zwykłym sztyletem, jednak, aby korzystać z jego specjalnych właściwości należy wykupić biegłość w tej broni atutem Mistrz Oręża (Weapon Master).

Obrażenia: 1k4 (kłute)

Właściwości: finezyjny (finnese), lekki (light)

Specjalne:

Rozbrojenie*. Postać atakująca lewakiem zamiast obrażeń może zadeklarować rozbrojenie przeciwnika. W takiej sytuacji wykonuje test sporny Siły (Atletyka) lub Zręczności (Akrobatyka). Przeciwnik walczący lekką bronią wykonuje test z utrudnieniem, a przeciwnik dzierżący ciężką broń – z ułatwieniem. W przypadku sukcesu broń znajdzie się pod nogami rozbrajającego, który może nią przydepnąć lub odkopnąć 10 stóp (3 m; 2 pola) w dowolnym kierunku (darmowa akcja).

Złamanie ostrza*. W przypadku trafienia krytycznego postać może zadeklarować złamanie ostrza przeciwnika zamiast zadania mu obrażeń. W takiej sytuacji postać musi wykonać energiczne szarpnięcie i test sporny Siły (Atletyka) lub Zręczności (Akrobatyka). W przypadku sukcesu broń przeciwnika zostanie zniszczona. Przeciwnik walczący lekką bronią wykonuje test z utrudnieniem, a przeciwnik dzierżący ciężką broń – z ułatwieniem. W przypadku porażki klinga przeciwnika wyślizgnie się z uchwytu i walka będzie kontynuowana.

Niemagiczną bronią można złamać inne niemagiczną ostrze, ale nie można wyrządzić szkody magicznej broni. Magiczna broń może zniszczyć inny magiczny oręż o takim samym lub mniejszym stopniu rzadkości, np. rzadka magiczna broń może zniszczyć inną rzadką magiczną broń albo powszechną lub niespotykaną magiczną broń, ale nie wyrządzi szkody bardzo rzadkiej lub legendarnej magicznej broni.

Parowanie. Postać z atutem Oburęczny (Dual Wielder), walcząc dwiema broniami, gdy korzysta z lewaka, uzyskuje premię +2 do Klasy Pancerza, zamiast +1.

 

* Przedmiotowe zasady dotyczą walki z przeciwnikiem uzbrojonym w jedną z następujących broni: glewia, miecz (krótki, długi, wielki), rapier, sejmitar, sierp lub sztylet.

Jeśli czujesz, że manewry Rozbrojenie i Złamanie Ostrza są zbyt potężne, usankcjonuj dostęp do nich posiadaniem przez postać atutu Oburęczny (Dual Wielder).

 

Jeśli spodobała się Wam ta broń, koniecznie zerknijcie magicznego lewaka należącego do ekscentrycznego maga.

 

Fot. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie

czwartek, 5 listopada 2020

6. Przesyłka do Doliny Lodowego Wichru: Wyprawa do Dziesięciu Miast

Trzecia dostawa

Głównym celem drużyny w tej przygodzie jest dostarczenie przesyłki do adresata w Bryn Shander, jednym z Dziesięciu Miast w Dolinie Lodowego Wichru. Postacie jako Luskańscy Doręczyciele zobowiązali się do doręczenia przesyłek w najbardziej niebezpieczne regiony Północnego Faerunu. Na szczęście tym razem dostawa sama w sobie nie jest niebezpieczna, w przeciwieństwie do poprzednich, gdy musieli stawić czoła chaotycznym żywiołom, czy urażonej skrytobójczyni. To oczywiście nie oznacza, to że zabraknie problemów i przeciwności losu – postacie zaczynają podróż w Hundelstone, a droga do Doliny Lodowego Wichru jest niezbyt przyjazna.

W pierwszym spotkaniu tej serii postacie otrzymały przesyłkę od kobiety diabelstwa o imieniu Karmazynowa Maccath, która należy do prestiżowej grupy magów znanej jako Tajemne Bractwo. Maccath fascynuje się smokami. Przekazała drużynie magicznie zamkniętą skrzyneczkę, która jak powiedziała, zawiera smoczy artefakt i poprosiła postacie o jej dostarczenie do jej starego druha – Raggamela Renegata, który obecnie ukrywa się w obrębie Dziesięciu Miast.

Raggamel przebywa w Bryn Shander. To największa z osad należących do Dziesięciu Miast i jednocześnie jest jedno z bardziej wysuniętych na południe miast, co oznacza, że będzie pierwszym, do którego zawita drużyna, jeżeli będzie podróżować główną trasą. Bryn Shander zostało opisane bardziej szczegółowo w przygodzie Storm King's Thunder, a wszystkie z Dziesięciu Miast zostały przybliżone w kampanii Icewind Dale: Rime of the Frostmaiden.

 


Wyprawa do Dziesięciu Miast

Podróż z Hundelstone do Dziesięciu Miast jest 50 milową (ok. 80 km) wyprawą na północ, przez coraz bardziej niebezpieczny arktyczny teren. Nawet podążanie wzdłuż Dekaszlaku (Ten Trail) oznacza, że drużynę czeka podróż przez trudny teren, co spowolni tempo wędrówki. Postacie mogą pokonać tylko 12 mil (ok. 20 km) dziennie, co oznacza, że w najlepszym razie podróż zajmie 4 dni.

Poniżej przedstawiono opis 4-dniowej wędrówki z Hundelstone do Bryn Shander. Jeśli chcesz poszerzyć ramy przygody, możesz wylosować z tabeli niskopoziomowych arktycznych spotkań z podręcznika Xanathar’s Guide to Everything. Każdego dnia podróży rozegraj jedno spotkanie. W związku z tym postacie będą w pełni wypoczęte, z pełnymi punktami wytrzymałości, kośćmi wytrzymałości i komórkami czarów na początku każdego spotkania, ustal czy każde ze spotkań ma być sceną wolną od niebezpieczeństw, czy aktem, który przetestuje granicę możliwości wypoczętych postaci 2. poziomu.

Możesz rozpocząć tę przygodę odgrywając opuszczenie przez drużynę Hundelstone i pożegnanie z rodziną Shorthelmów, która udzieliła im gościny pod koniec poprzedniego spotkania tej serii. Przeczytaj lub sparafrazuj następujący opis, aby odegrać scenę opuszczenia Hundelstone:

Hundelstone znika w oddali za Wami, gdy kierujecie się na północ podążając Dekaszlakiem. Mieszkańcy Hundelstone powiedzieli Wam, że czeka was czterodniowa wędrówka, jeżeli nie stracicie zbyt wiele czasu z powodu złej pogody. Przed Wami rozciąga się droga, niebo jest szare z powodu zachmurzenia, a ziemia biała od śniegu.

Daj postaciom okazję do porozmawiania ze sobą podczas wędrówki szlakiem. Niemniej licz się z tym, że mogą nie być tym zainteresowane. Zadaniem MG jest trzymanie tempa rozgrywki. Opisanie wędrówki w interesujący i wciągający sposób jest trudne do zrobienia nawet w sprzyjających okolicznościach, a gdy postacie podążają prostą drogą – jest to jeszcze trudniejsze. Nie obawiaj się przyspieszyć podróży z punktu do punktu. Jeśli masz naprawdę coś godnego uwagi do opisu, zrób to i pozwól wejść z tym graczom w interakcje, jeżeli tylko mają na to ochotę! Jednak jeśli w pobliżu nie ma niczego szczególnego, lepiej po prostu opisać dzień podróży jako pojedynczą scenę niż rozdrabniać się na litanię nijakich opisów zaśnieżonej drogi.


Dzień 1: Spotkanie eksploracyjne: Podążaj za śladami

W tym spotkaniu postacie znajdą na swej drodze zniszczony wóz, list wskazujący, że mógł zawierać skarb i trop do zbadania. Drużyna będzie musiała pomyślnie przejść kilka testów umiejętności, aby nie zgubić się w dziczy i odnaleźć skarb. Niemniej gracze mogą zignorować to spotkanie i kontynuować podróż. Przeczytaj lub sparafrazuj opis następującej sceny:

Tuż po południu na poboczu drogi zauważyliście zniszczony wóz. Dwa tropy wiodą od wozu do zaśnieżonego jodłowego  zagajnika.

Zbadanie wozu. To prosty drewniany wóz wystarczająco duży, aby pomieścić 4 osoby lub mniej, jeśli zostanie załadowany zapasami. Postać, która odniesie sukces w teście Inteligencji (Śledztwo) o ST 12 znajdzie postrzępiony list o następującej treści: Do dostarczenia: 100 sz dla lichwiarzy w Bryn Shander. Na wozie nie ma niczego wartościowego poza tygodniowymi racjami żywnościowymi.

Podążanie za śladami. Dwa tropy idą od wozu i są równoległe do siebie. Jeden to odciski buta humanoidalnej istoty, a drugi to końskie kopyta. Postać, która odniesie sukces w teście Mądrości (Sztuka Przetrwania) o ST 12 dostrzeże, że w pewnym momencie humanoidalne ślady znikają, być może w związku z tym, że istota wskoczyła na konia, a końskie ślady prowadzą dalej w kierunku jodłowego zagajnika.

Koniec tropu. Drużyna podąża za śladami przez około pół mili (ok. 800 m) do zagajnika i na koniec ujrzy dość koszmarną scenę: zamrożone i na wpół obgryzione zwłoki półelfa na koniu. Na śniegu można dostrzec ślady wilków. Mężczyzna ściska żelazną skrzynkę, ale nie ma przy nim klucza. Postacie, które będą przeszukiwać zagajnik przez godzinę, mogą wykonać test Mądrości (Percepcja) o ST 15. W przypadku sukcesu odnajdą klucz. Alternatywnie postać może otworzyć zamek wykonując udany test Zręczności o ST 15 za pomocą narzędzi złodziejskich. Wewnątrz skrzyneczki, zgodnie z oczekiwaniami, znajduje się równowartość 100 sz w walucie wybitej w Waterdeep.

Nie oddam!* Skorzystaj z tej opcjonalnej sceny jeśli chcesz nastraszyć graczy. Gdy postać wyciągnie szkatułkę z zamarzniętych dłoni półelfa, nagle z niebieskim błyskiem otworzą się jego martwe oczy i z zaskoczenia zaatakuje osobnika, który połakomił się na pieniądze, któe miał dostarczyć lichwiarzom z Bryn Shander. Wykorzystaj statystyki zombie (SW 1/4) i dodaj nieumarłemu przeciwnikowi niepodatność na zimno oraz zmniejsz o połowę ilość maksymalnych punktów wytrzymałości (PW). Zombie jest przymarznięty do konia, więc nie będzie w stanie ścigać drużyny.

Grasująca wataha.* Skorzystaj z tej opcjonalnej sceny, jeśli chcesz, aby postacie mogły wykazać się w walce. Wataha 5 białych wilków (wolf, SW 1/4) wykorzysta zamieszkanie wywołane przez nagły atak nieumarłego półelfa i zaatakują natychmiast po tym, jak drużyna upora się z nim. Postacie o pasywnej Mądrości (Percepcji) mniejszej niż 14 zostaną zaskoczone i nie mogą działać w pierwszej rundzie walki. Wilki walczą dopóki przynajmniej trzy z nich nie zostaną zabite. Wówczas pozostałe wycofają się.

 

Dzień 2: Brak spotkania

Drużyna podróżuje wzdłuż Dekaszlaku bez żadnych zakłóceń. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby roegrać spotkanie z tabeli niskopoziomych arktycznych spotkań losowych z podręcznika Xanathar’s Guide to Everything.

 

Dzień 3: Spotkanie bojowe: Potworny Mistrz Bestii

W tym spotkaniu drużyna wpada w zasadzkę ogra (ogre, SW 2) łowcy i jego zwierzęcego towarzysza – tygrysa szablozębnego (saber-toothed tiger, SW 2). Drużyna nie może zignorować tego spotkania. Przeczytaj lub sparafrazuj opis następującej sceny:

Podróżujcie przez cały dzień bez zakłóceń. Zapada noc i zbliża się pora, aby rozbić obóz. Nagle Wasz spokojny dzień zostaje zakłócony przez gwizd wiatru i ryk bestii! Oszczep przecina powietrze, a wielki tygrys szablozębny skacze w Waszym kierunku. Musicie się bronić! ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Przebiegły i brutalny ogr ma na imię Greldoon, a jego zwierzęcy towarzysz to Delark. Obaj są ukryci w śniegu. Każda postać, której wartość pasywnej Mądrości (Percepcja) jest niższa niż 14, jest zaskoczona i nie może działać w pierwszej rundzie walki.

Teren i taktyka. Ogr Greldoon stoi na szczycie mającego 20 stóp (6 m) wysokości klifu ok. 20 stóp (6 m, 4 pola) na zachód od drogi. Atakuje ze szczytu klifu używając oszczepów, podczas gdy jego zwierzęcy towarzysz sieje spustoszenie poniżej.

Gniew i odwrót.  Greldoon ryczy z furią jeżeli jego zwierzęcy towarzysz zostanie zabity i natychmiast zeskakuje z klifu, aby zaatakować stworzenie, które uśmierciło Delarka. Walczy dopóki nie zginie lub nie pomści tygrysa. Następnie próbuje zabrać truchło swojego towarzysza i uciec. Jeśli Greldoon zostanie zabity pierwszy, jego szablozębny kompan nie okaże takiej lojalności i ucieka wykonując akcję Odstąpienia (Disengage) i zniknie na wzgórzach.

Skarb. Greldoon nosi naszyjnik wykonany ze zdobionego złotymi rycinami zegara słonecznego z brązu, który jest warty ok. 50 sz.

Dzień 4: Spotkanie społeczne: Dostawa

Postacie docierają w końcu do Bryn Shander. W porównaniu z Luskan to miasto nie prezentuje się zbyt okazale, niemniej należy mieć na uwadze, że to największa osada w całej Dolinie Lodowego Wichru. Adres przesyłki dla Maccath prowadzi drużynę do zajazdu Komfort Kelvina. Można tu skosztować miodu z Good Mead, a także słynnego w całym mieście specjalnego trunku: Ognistej Brandy Płomiennobrodego (Flamebeard's Firebrandy).

Zła magia zakryje i zaciemni niebo nad Doliną Lodowego Wichru podczas wydarzeń zaprezentowanych w przygodzie Icewind Dale: Rime of the Frostmaiden. Niemniej te zdarzenia jeszcze nie nadeszły, więc życie w Bryn Shander biegnie tak jak zazwyczaj: jest zimno, ciężko, ale nie brakuje małych przyjemności. Przeczytaj lub sparafrazuj następujący opis, aby odegrać scenę:

Mury Bryn Shander, najbardziej wysuniętego na południe i największego spośród Dziesięciu Miast wznoszą się przed Wami. Ten ufortyfikowany węzeł handlowy jest bramą do Doliny Lodowego Wichru i stoi na szczycie samotnego, smaganego wichrem wzgórza. Strażnicy na murach patrzą na Was, ale ledwie jesteście w stanie dostrzec wyraz ich twarzy skrytych za maskami i futrzanymi czapami. Otwierają wrota i machają do Was.

Macie tylko jedną przesyłkę do dostarczenia w stolicy Dziecięciu Miast: żelazną szkatułkę zawierającą smoczy artefakt od czarodziejki diabelstwa – Karmazynowej Maccath. Ta paczka została zaadresowana na Raggamela Renegata, a notatka od Maccath wskazuje, aby zapytać o niego Ogdena, karczmarza w Komforcie Kelvina.

Jeżeli postacie udadzą się do Komfortu Kelvina – w końcu będą potrzebować miejsca do odpoczynku, a jest tam wielu podróżników i kupców prowadzących karawany. Panuje tu żywa atmosfera, w porównaniu do chłodnego przyjęcia u bram. Samotny bard gra w kącie radosną pieśń, a grupka gości tego przybytku tańczy w rytm jego melodii. Karczmarz, krasnolud o imieniu Ogden Płonącobrody (Flamebeard) ma dobre usposobienie, ale gwałtowny temperament. 

Rozmowa z Ogdenem. Krasnolud jest przyjacielem Raggamela i chce upewnić się, że ten pozostanie w ukryciu dla ludzi, którzy chcą wyrządzić mu krzywdę. Dlatego traktuje podejrzliwie, każdego kto wypytuje o niego. Postacie muszą wykonać udany test Charyzmy (Oszustwo lub Perswazja) o ST 13, aby przekonać go, by wskazał im pokój Raggamela. Niemniej każda próba zastraszenia go zakończy sie źle – rozwścieczony krasnolud wyrzuci drużynę ze swojej gospody.

Jeżeli postacie zostaną wyrzucone, będą musiały znaleźć inny sposób, aby spotkać się z Raggamelem. Być może najprostszym rozwiązaniem okaże się przebranie się, przekradnięcie i poczekanie aż Raggamel zejdzie na kolację.

Raggamel Renegat. To neutralny dobry, ciemnoskóry barczysty, człowiek skrywający pewien sekret – jest polarnym niedźwiedziołakiem (were-polar bear, SW 5), który przemierza zamarznięte pustkowia Doliny Lodowego Wichru, aby chronić słabszych podróżników i zaciekle zwalczać okrutnych bandytów. Praca w roli samozwańczego strażnika często sprawia, że wpada w kłopoty ze stróżami prawa z Dziesięciu Miast. Z tego względu lubi czasem nieco "odreagować" w Komforcie Kelvina.

Raggamel poznał Maccath kilka lat temu, gdy wędrowała do lodowego smoczego leża noszącego nazwę Oyaviggaton. Gdy wróciła, na znak przyjaźni wręczyła mu maleńki smoczy kieł z białego złota, który znalazła w lodowym smoczym legowisku. Teraz Raggamel nosi go jako naszyjnik. Maccath wysłała paczkę do niego, ponieważ Tajemne Bractwo prowadziło dalsze badania w Oyaviggaton i odkryto tam całą smoczą czaszkę zrobioną ze szczerego złota! Jest na nią nałożony jakiś rodzaj zaklęcia i Maccath sądzi, że przywrócenie brakującego zęba do złotej czaszki pozwoli aktywować uśpiony czar.

Dostawa do Raggamela. Raggamel jest ostrożny, ale pozytywnie nastawiony i ciekawski wobec gości – podwójnie zainteresowany każdym, kto jest związany z jego swawolną przyjaciółką Maccath. Jest zaintrygowany jej specjalną szkatułką i zaskoczony śmieje się głośno, gdy kasetka otwiera się samoczynnie gdy bierze ją do ręki. Orientuje sie, że jego dotyk sprawił, że skrzyneczka się otworzyła sama. Ściszonym głosem mówi, że musiała zostać zaczarowana tak, aby otworzyć się na jego dotyk i uważa, że Maccath musiała podstępnie zdobyć jego odciski palców podczas ich ostatniego spotkania. Kiedy to mówi wyraz jego twarzy wypełnia mieszanina zdziwienia, przyjaznej radości i łagodnej troski.

Wewnątrz skrzyneczki znajduje się wykonana z białego złota smocza czaszka wielkości łba kota. Raggamel główkuje nad nią przez chwilę. Postać z pasywną Mądrością (Percepcja) o wartości 14 lub więcej zauważa, że złoty ząb z wisiora na jego szyi, wyraźnie widoczny na jego owłosionej klatce piersiowej ze względu na głęboki dekolt jego koszuli, mógłby pasować do czaszki. W przeciwnym wypadku myśli Raggamel nad czaszką nieco dłużej. Delikatnie ściąga malutki ząb z naszyjnika swoimi dużymi paluchami i wkłada go w otwór w rozwartej smoczej paszczy. Czaszka zaczyna buczeć i wibrować w jego dłoniach, a następnie wzbija się w powietrze i zaczyna lewitować. Dwa maleńkie punkciki białego płomienia świecą w oczodołach, a potem otwierają się szczęki i słychać chrapliwy głos:

Hej, co to za pomysł, żeby tak się obchodzić z moimi siekaczami. Wiedz, że jestem potężnym i przerażającym... zaraz... o matko... jestem teraz tylko latającą czaszką?

Ta czaszka to Kaledarnethira (lub po prostu "Kal", żeby było krócej i szybkiej), pradawna biała smoczyca, której dusza została w pewien sposób uwięziona w tej złotej rzeźbie, po tym jak została zabita przez poszukiwaczy przygód jakieś... 2.000 lat temu. Czaszka w jakiś sposób znalazła się pośród skarbów w Oyaviggaton. Teraz przebudzona i pozbawiona atrybutów swojej smoczej (fizycznej i magicznej) potęgi, Kal dysponuje zdolnościami i usposobieniem zrzędliwej domowej kotki. Jej czaszka może lewitować do 30 stóp (9 m; 6 pól) nad ziemią i latać z prędkością do 40 stóp (12 m; 8 pól), ale nie może brać udziału w walce. Niemniej dysponuje niesamowitą wiedzą o pradawnej Dolinie Lodowego Wichru (ale znaczna część jej wiedzy zdezaktualizowała się przez upływ czasu).

Raggamel śmieje się z powodu pojawienia tego zadziornego i leniwego smoczego ducha. Sugeruje, aby postacie zabrały ją w podróż po Dolinie Lodowego Wichru. Jest w złym nastroju, ale kto go nie ma na dalekiej Północy? – żartuje. Ostrzega drużynę, aby chroniła ją do czasu powrotu do Luskanu. Maccath chce, aby wróciła do niej bezpiecznie, a może okazać się naprawdę upiorna, gdy ktoś stanie pomiędzy nią, a jej smokami.

 

Zakończenie

Raggamel płaci każdej z postaci 5 sz za dostawę i dziękuje za poprawienie humoru oraz prosi, aby zachowali dla siebie fakt spotkania z nim i pozdrowili Maccath, gdy powrócą do Luskan.

Postacie awansują na 3. poziom po zakończeniu tej przygody. Jeżeli preferujesz rozdzielanie punktów doświadczenia, sugerowane jest, byś zamiast nich zaczął korzystać z kamieni milowych, aby Twoja drużyna była wystarczająco silna, by sprostać wyzwaniom w kolejnych przygodach tej serii.

* pomysły własne nie znajdujące się w oryginanej przygodzie.

Oryginalny tekst (ang.)

wtorek, 3 listopada 2020

5. Przesyłka do Doliny Lodowego Wichru: Schronienie przed śnieżycą

Spotkanie społeczne: Powrót do Ognistrzycu

Drużyna rozpoczyna to spotkanie powracając do Ogniostrzycu (Fireshear), miasta które odwiedziła w drugiej części tej serii. Postacie żegnają się tu z Lodołamaczem i jego załogą, a statek czeka remont po straszliwej batalii z nieumarłym olbrzymim rekinem w poprzedniej części serii. Poza tym drużyna napotka postacie, które miała okazję poznać podczas poprzedniej wizyty w Ogniostrzycu: duergara Griggle'a Dusklocha i przywódczynię tutejszej społeczności – Kalannai Grayfur.

 

Przeczytaj lub sparafrazuj poniższy opis, aby rozpocząć niniejsze spotkanie. Poniższy tekst zakłada, że Griggle Duskloch i Kalannai Grayfur są cali i zdrowi po wydarzeniach w Ogniostrzycu, które rozegrały się podczas drugiego spotkania serii. Jeśli jest inaczej, możesz zmodyfikować spotkanie tak, aby pasowało do wydarzeń w Twojej kampanii.

Lodołamacz, który ucierpiał w wyniku ataku na lodowatym morzu Północnego Wybrzeża Mieczy, właśnie powrócił do portu w Ogniostrzycu. Kapitan Silvermane wydaje rozkazy zza steru, nakazując zadokowanie statku w stoczni po drugiej stronie portu. Wpływając do stoczni dostrzegacie parę znajomych twarzy: duegara Griggle'a Dusklocha, który niechcący uwolnił rojowisko mefitów w Ogniostrzycu nieco ponad dekadzień temu oraz Kalannai Grayfur, kobietę będącą przywódczynią tutejszej społeczności, która pomagała mieszkańcom Ogniostrzycu odeprzeć siły chaosu. Oboje machają do Was rękami na powitanie, gdy schodzicie po trapie.

Ta para pracuje na rzecz lokalnej społeczności i chce porozmawiać z postaciami. Dekadzień temu Gringgle przyznał się do swojego udziału w kryzysie wywołanym przez mefity i szczerze przeprosił. Kalannai w ramach kary nakazała mu na prace na rzecz społeczności – poświęcenie paru godzin dziennie, aby przygotować metalowe narzędzia i materiały do naprawy domostw, które ucierpiały. Pomimo początkowo nieprzyjaznych relacji, z czasem podzielili się, z współczuciem, swoimi ciężkimi doświadczeniami z niebezpiecznego życia na pograniczu cywilizacji i nieoczekiwanie zostali przyjaciółmi. Teraz zarówno Griggle, jak i Kalannai przyszli powitać drużynę i poprosić o przysługę.

"Witajcie  przyjaciele w Ogniostrzycu" – rzekła Kalannai. "Mieszkańcy tego miasta cieszą się, że widzą Was ponownie. A przynajmniej ja.

Kalannai i Griggle mają do powiedzenia postaciom kilka rzeczy, niemniej kobieta cieszy się również z samej możliwości przeprowadzenia rozmowy z postaciami.

  • Postacie mogą pozostać w Ogniostrzycu tak długo jak zechcą, a Kalannai opłaci ich zakwaterowanie w komfortowym Hotelu Pod Tańczącym Niedźwiedziem za okres 1 dekadnia.
  • Podekscytowany Griggle prosi drużynę o dostarczenie świeżo wytopionych sztabek adamantytu do pobliskiego miasteczka Hundelstone, które słynie ze mistrzów kowalskich. Jego zdaniem sztabki, które wytopił są dwa razy prostsze w obróbce niż sztabki wytapiane w tradycyjny sposób, w związku z czym chce zawrzeć umowę handlową w Hundelstone.
  •  Ma na myśli konkretnego odbiorcę: starego krasnoluda o imieniu Fallstaff Shorthelm, który jest uznanym mistrzem w obróbce adamantytu.
  • Jest gotów zapłacić z góry 5 sz za przesyłkę, a Kalannai obiecuje kolejne 20 sz, gdy wrócą do Ogniostrzycu z Doliny Lodowego Wichru.

Jeżeli postacie nie chcą przystać na tę propozycję, zarówno Kalannai, jak i Griggle patrzą na nich z rozczarowaniem. Kalannai oferuje zapłatę podwójnej opłaty za przesyłkę z góry, aby przekonać drużynę. Jeśli i to nie przyniesie efektów, wzrusza ramionami i mówi, że następnym razem znajdzie bardziej spolegliwą grupę Luskańskich Doręczycieli.

Opuszczenie Ogniostrzycu

Gdy postacie opuszczą już Ogniostrzyc, drużyna będzie mieć przed sobą spory kawałek drogi. Na szczęście Hundelstone znajduje się tylko ok. 50 mil (ok. 80 km) na północ wzdłuż Dekaszlaku (Ten Trail). To trasa, którą muszą przebyć, aby dostać się do Dziesięciu Miast, w związku z czym Hundelstone jest dogodnym przystankiem po drodze. Podróż przebiega bez przeszkód – chociaż możesz zdecydować się uczynić ją bardziej niebezpieczną, umieszczając kilka losowych spotkań, wykorzystując tabelę niskopoziomowych Arktycznych Spotkań z podręcznika Xanathar’s Guide to Everything.

 


Spotkanie eksploracyjne: Schronienie przed zamiecią

Problemy postaci zaczynają się  jakieś 10 mil (ok. 16 km) przed dotarciem do Hundelstone, podczas szarego, pochmurnego popołudnia. Łowcy z arktycznym terenem jako ulubionym  każdy, kto wykona udany test Mądrości (Sztuka przetrwania) o ST 15 zorientuje się, że szare chmury zakrywające niebo zapowiadają śnieg – prawdopodobnie nadejdzie burza śnieżna.

W przeciągu godziny zaczynają sypać płatki śniegu i z każdą kolejną godziną podróży opady stają się coraz gęstsze, w konsekwencji czego postacie nie widzą niczego w promieniu 30 stóp (9 m; 6 pól) z powodu śnieżnej zawieruchy. Postacie muszą pospieszyć się, aby dostać się do Hudelstone, ale Dekaszlak jest prawie całkowicie niewidoczny z powodu śnieżycy.

Na początku każdej godziny jedna postać z drużyny musi wykonać test Mądrości (Sztuka przetrwania) o ST 13. Jeden z towarzyszy może wykonać akcję pomocy, a czary takie jak wskazówki (guidance) również mogą zostać wykorzystane. W przypadku sukcesu, postacie odnajdują drogę i kontynuują wędrówkę przez kolejną godzinę. W przypadku porażki – kluczą gubiąc drogę i nie czynią żadnych postępów. Pod koniec każdej godziny każda postać musi wykonać rzut obronny na Kondycję o ST 15 lub otrzyma 1k10 obrażeń od zimna z powodu szalejącej zamieci.

Gdy drużyna odniesienie w łącznie 3 sukcesy w ww. testach Mądrości (Sztuka Przetrwania), odnajdzie chatkę na peryferiach Hundelstone i usłyszy głośny ryk oraz odgłosy walki. Alternatywnie na pół zamarznięte na śmierć postacie znajdą się w tym miejscu po 5 porażkach w ww. testach.

  

Spotkanie bojowe: Walka w śnieżycy

Przeczytaj lub sparafrazuj opis następującej sceny:

Po wydostaniu się z serca śnieżnej burzy wchodzicie na znalezioną polanę, na której ledwie dostrzegacie rustykalną wiejską chatkę, ale z całą pewnością usłyszycie ryk bestii i bojowe okrzyki. Z trudem dostrzegacie ogromnego mężczyznę z wielkim mieczem, który odpierają ataki potężnej bestii o białym futrze.

Neutralny dobry człowiek berserker (SW 2) o imieniu Alvan Shorthelm walczy z yeti (SW 3) w odległości 30 stóp (9 m; 6 pól) od drużyny. Ta chatynka należy do niego i podczas śnieżycy została zaatakowana przez parę yeti. Jedno zostało już zabite, a jego czerwona krew poplamiła śnieg, a berserker walczy z drugim. Alvan jest ciężko ranny (ma tylko 15 PW), a drugie yeti ma pełne ilość punktów wytrzymałości. Jeśli postacie nie zainterweniują, z pewnością zginie.

Porażka w testach. Jeżeli postacie dotarły do tego spotkania po 5 porażkach w testach Mądrości (Sztuka Przetrwania), prawdopodobnie będą w fatalnym stanie. Możesz ułatwić to spotkanie zmniejszając o połowę maksymalną ilość punktów wytrzymałości yeti (25 PW) i usuwając jego atak mrożącym spojrzeniem (Chilling Gaze).

  


Po walce

Gdy yeti zostanie pokonane, Alvan jeśli będzie nadal przytomny zaprosi postacie do środka. "Z pewnością jeśli nie ta zamieć, to yeti zabiją was, jeżeli pozostaniecie na zewnątrz". Jego chatka jest ciepła i zaskakująco przestronna, biorąc pod uwagę jej osobliwy wygląd. Nad ogniem stawia mosiężny kociołek i podaje każdej z postaci kubek ciepłego miodu pitnego, na rozgrzanie.

Mężczyzna przedstawia się jako Alvan Shorthelm. To wielki, dokładnie ogolony ciemnowłosy, muskularny człowiek, który mierzy prawie sześć i pół stopy (ok. 2 m) wzrostu. Jeśli postacie rozpoznają jego nazwisko, wyjaśni, że jest przybranym, synem Falstaffa i Grimeldy Shorthelmów, pary mistrzów kowalskich mieszkających w Hudelstone. Nie mieszka już ze swoimi krasnoludzkimi rodzicami, ale codziennie pracuje jako czeladnik pod okiem ojca lub matki (w zależności od dnia) w ich kuźni.

Alvan zaproponuje postaciom ciepłe futra i miejsce przy ogniu na przeczekanie nocy podczas śnieżycy, a o poranku może zabrać ich do swoich rodziców.

 

Zakończenie: Po burzy

Gdy nadejdzie ranek Alvan wyruszy wraz z drużyną na północ i po około godzinnym marszu dotrą do Hudelstone. Chętnie porozmawia, ale jego zainteresowania koncentrują się głównie na codziennym przetrwaniu – takich rzeczach jak pułapki, eksploracja terenu i medycyna w dziczy. Jednak jego prawdziwą pasją jest kowalstwo, zwłaszcza artystyczne, dzięki któremu można wykuć naprawdę wyjątkowe narzędzia lub ostrza.

Hundelstone to małe miasteczko położone na Grzbiecie Świata. Jego domy to w większości małe, parterowe konstrukcje ze stromymi dachami – z wyjątkiem jednego wielkiego, długiego domu należącego do starszego miasta. Hudelstone słynie ze sztuki kowalskiej oraz zaskakującej ilości kuźni, włącznie z budynkiem, do którego kieruje się drużyna.

Falstaff Shorthelm pracuje w swojej kuźni i krótko wita postacie, gdy zostaną przedstawione przez jego przybranego syna. Jego oczy zalśnią, gdy postacie wspomną o adamantycie Griggle'a i od razu zabierze się do roboty. Jeśli postacie nadal posiadają adamantytowe sztabki, które Griggle wręczył im w podzięce za pomoc w drugim spotkaniu tej serii, z radością przekuje je w broń lub pancerz w ramach nagrody za pomoc jego synowi w walce z yeti podczas burzy śnieżnej.

  • stworzenie adamantytowej tarczy wymaga 1 sztabki, średniego pancerza – 2 sztabek, a ciężkiego pancerza – 3 sztabek.
  • stworzenie lekkiej broni (lub 10 szt. amunicji) wymaga 1 sztabki, jednoręcznej broni do walki wręcz – 2 sztabek, a ciężkiej broni – 3 sztabek.

Adamantytowa broń (amunicja) – zawsze gdy trafia w obiekt (przedmiot) takie trafienie jest traktowane jako trafienie krytyczne.

Adamantytowy pancerz – trafienia krytyczne postaci w adamantytowym pancerzu są traktowane jak zwykłe trafienia.

Cała rodzina Shorthelmów pracuje przez cały dzień nad tymi adamantyowymi przedmiotami i wręcza je postaciom następnego dnia o poranku. Shorthelmowie są uprzejmi i gościnni. Wypytują również postacie o ich przygody i ich plany dotyczące dalszych podróży. Alvan ostrzega drużynę, że słyszał dziwne opowieści z Doliny Lodowego Wichru – plotki o upiornych zorzach polarnych i wiecznej nocy spowijającej całą krainę. Falstaff uważa, że ostatnie pogłoski to tylko zwykła gadanina, a ludzie wygadają różne dziwne rzeczy na temat Doliny Lodowego Wichru, niemniej Alvan jest przekonany, że w tych opowieściach tkwi ziarno prawdy i sugeruje postaciom, aby miały się na baczności.

Oryginalny tekst (ang.)