Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Morrowind. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Morrowind. Pokaż wszystkie posty

środa, 21 kwietnia 2021

Laska Wiecznomłokosa

 

Laska Wiecznomłokosa

Chociaż stworzenie tego przedmiotu przypisuje się Sheogorathowi, jednak pewne wskazówki świadczą o tym, że mógł być dziełem Namiry, daedrycznej Pani Rozkładu i Bogini Mroku.

Ten przeklęty kostur z figurkami kilku młokosów umieszczonych na szczycie samoczynnie przyzywa stadko czterech przyjaznych młokosów wokół dzierżyciela. Zabicie któregoś z nich automatycznie przyzywa kolejne. Odłożenie laski nie kończy efektu, a właściciel jest skazany na ostracyzm ze względu na to, że przywoływane daedry wydzielają nieprzyjemny zapach (którym sam przesiąka do szpiku kości). Klątwa przechodzi na każdego kto świadomie posiadł tę Laskę. Dlatego, aby pozbyć się klątwy należy przekazać Laskę osobie, która ją zechce lub zanieść do miejsca, w którym została stworzona (jaskinia Darkfathom), co może być niezwykle problematyczne dla postaci przebywającej w Zapomnianych Krainach ( ͡° ͜ʖ ͡°) Niemniej podobno zastosowanie potężnej magii może pomóc w przełamaniu klątwy.

Klątwę (zestrojenie) aktywuje odczytanie na głos wyrytych na Lasce run oznaczających słowo "nonsens" w języku daedr (aby odczytać to słowo należy zastosować zaklęcie Rozumienie języków (Comprehend languages).

 

Laska Wiecznomłokosa

(broń prosta − drąg, legendarna, przeklęta, wymaga zestrojenia)

Obrażenia: 1k6 (obuchowe)

Właściwości: półtoraręczny (versatile; 1k8)

Magiczne:

  • Umagicznienie +1. Laska zapewnia premię +1 do testów ataku i obrażeń.
  • Odporność na fetor. Postać staje się odporna na negatywne efekty wywołane nieprzyjemnymi zapachami, takie jak np. zaklęcie Śmierdząca chmura (Stinking cloud) lub cecha potworów Fetor (Stench).
  • Słabe powonienie. Węch postaci został przytępiony, więc ma ona utrudnienie w testach Mądrości (Percepcji) opartych na powonieniu.
  • Mucha w smole. Szybkość postaci została zredukowana o 5 stóp (1,5 m / 1 pole).
  • Śmierdziele. Wokół postaci pojawiają się 4 młokosy. Stworzenia nie słuchają poleceń właściciela Laski i są zajęte zabawami ze sobą, ale wiernie podążają za jej właścicielem i przestaną być neutralne jeśli zostaną zaatakowane lub gdy ktoś zaatakuje dzierżyciela Laski. Zabity młokos rozpływa się w powietrzu, ale po 1 godzinie pojawia się ponownie. Aby odgrywać młokosy wykorzystaj statystyki Troglodyty (Troglodyte; SW 1/4) z następującymi zmianami:

             - stworzenie jest czartem (fiend) a nie humanoidem, 

            - stworzenie nie ma właściwości Wrażliwość na światło słoneczne (Sunlight Sensitivity) i atak wielokrotny (Multiattack).

  • Ten-zapach-za-mną-chodzi-nie-mogę-się-uwolnić. Wokół postaci unosi się bardzo nieprzyjemny zapach, którego nie da się usunąć w żaden (konwencjonalny lubi magiczny) sposób. W związku z tym postać ma utrudnienie w testach Charyzmy. Niemniej w przypadku stworzeń, które wydzielają nieprzyjemny zapach, postać ma ułatwienie w tych testach. Zapach zostaje również po odstrojeniu z tym magicznym przedmiotem (patrz niżej).

Odstrojenie. Aby pozbyć się tej przeklętej Laski i uciążliwego towarzystwa młokosów należy użyć zaklęcia Zdjęcie klątwy (Remove curse). Jednak mimo to smród po daedrycznych czartach pozostanie z postacią. nawet po odstrojeniu się od Laski. Aby go usunąć należy użyć zaklęcia Większe przywrócenie (Greater restoration).

Potężniejsi Śmierdziele (opcjonalnie). Jeżeli Laska Wiecznomłokosa, mimo swoich wad, przypadnie do gustu graczowi (zwłaszcza jeśli prowadzisz sesję dla jednej osoby lub małej drużyny) i nie będzie chciał się z nią rozstawać, poniżej przedstawiam kilka wskazówek, które sprawią, że młokosy przyzywane mocą Laski będą rosnąć w siłę wraz z rozwojem postaci. Młokosy:

  • otrzymują ilość dodatkowych pości życia odpowiadającą poziomowi właściciela Laski,
  • korzystają z takiej samej premii z biegłości, co właściciel Laski,
  • uzyskują dodatkowy atak na 4. poziomie (drugi) i 8. poziomie (trzeci) właściciela Laski,
  • na 4. i 16. poziomie właściciela Laski uzyskują premię +2 do Siły,
  • na 8. i 19. poziomie właściciela Laski uzyskują premię +2 do Kondycji,
  • na 12. poziomie właściciela Laski uzyskują +2 do Zręczności.


Pomysły na wykorzystanie podczas kampanii

Śmierdzący interes. Drużyna może kupić w okazyjnej cenie magiczny kostur od podejrzanie wyglądającego (i pachnącego) osobnika, sprawiającego wrażenie bycia bezdomnym pijaczkiem. 
Śmierdząca nagroda. W okolicznym miasteczku odbywa sie festiwal magiczny. Jedną z atrakcji jest konkurs magicznych sztuczek. Nagrodą jest tajemnicza magiczna laska. 
Śmierdzący hazard. Jedna z postaci ma niesamowitą passę podczas hazardowej rozgrywki. Wartość nagrody jest tak znaczna, że współgracz proponuje w rozliczeniu magiczny kostur. Zapaszek zamiast smrodku? Skoro nie można pozbyć się zapachu, to może można przynajmniej go zmienić na bardziej znośny (przyjemny)? 
Kwartet egzotyczny. Chociaż młokosy nie są zbyt bystre, jednak może uda się nauczyć je jakiś sztuczek, aby zarobić na pokazach nietypowych monstrów? Byle tylko na świeżym powietrzu i dużej scenie ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Laska Wiecznomłokosa Oblivion


Ciekawostki

Młokosy to niezbyt inteligentna forma niższych daedr, które są tylko słabymi i tchórzliwymi sługami potężniejszych stworzeń. Dlatego młokosy są często spotykanymi przeciwnikami w pobliżu daedrycznych ruin. Niemniej w Morrowindzie można natknąć się na dwa przyjazne Młokosy.

Pełzacz

Pełzacz (Creeper). Pierwszy z nich jest kupcem rezydującym w Posiadłości Ghorak w Calderze. Ma aż 5.000 septimów i kupuje prawie wszystko z wyjątkiem składników alchemicznych, książek, ubrań, narzędzi i przedmiotów dających światło. Zawsze kupuje i sprzedaje towary wg ich pełnej wartości (drugim jest krab-kupiec, który znajduje się na kompletnym zadupiu, gdzieś na Wybrzeżu Azury. Chociaż ma 10.000 septimów lepsze interesy można zrobić z Pełzaczem i kupcami z Caldery), ale nie da się okraść (próba kradzieży spowoduje jedynie otwarcie okna dialogowego). Poza tym Młokos ma kompletnie wywalone na mieszkających tam orków. Nie zareaguje nawet jeżeli zostaną zabici.

Pecunia non olet. W wieży Gildii Magów w Calderze znajduje się profesjonalny zestaw alchemiczny, który można "pożyczyć". U lokalnych kupców można nabyć podstawowe i tanie składniki alchemiczne, aby rozpocząć produkcję mikstur dla Pełzacza, który kupi każdą i dobrze zapłaci bez względu na właściwości eliksiru (wraz z rozwojem Inteligencji i umiejętności Alchemia można tworzyć coraz lepsze i droższe wywary). W ten sposób szybko można dorobić się fortuny.

Ktoś więcej? Możliwe, że Pełzacz to tak naprawdę Barbas, ogar towarzyszący Clavicusowi Złośliwemu. W Oblivionie Barbas przyznał, że przez jakiś czas był Młokosem, który robił biznesy z orkami.

Inspiracja. Protoplastą Pełzacza był znajomy jednego z twórców Morrowinda, Marka Nelsona, który podczas produkcji gry był bezrobotnym bębniarzem. Właśnie dlatego w jednej ze ścieżek dialogowych Pełzacz mówi: Nie chcę pracować. Chcę walić w bęben. (to fragment piosenki Todda Rundgrena Bang The Drum All Day z 1982 r.).

Chciwiec. Drugim przyjaznym Młokosem jest Chciwiec przebywający w Ald Daedroth, ruinach opanowanych przez kultystów Sheogoratha, którym serwuje drinki z sujammy. W angielskiej wersji gry Chciwiec występuje jako Lustidrike. Jego imię stanowi grę słów powstałą z norweskiego zwrotu Lyst i drikke, który znaczy mniej więcej "mam ochotę się napić".

Lustidrike

poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Sygnet Sheogoratha

Sygnet Sheogoratha

Chociaż ten przedmiot nie ma szczególnie rozbudowanej i intrygującej historii, jest pośrednio związany z rozgrywkami pomiędzy daedrycznymi książętami. Azura, Bogini Świtu i Zmierzchu założyła się z Księciem Obłędu, Sheogorathem o skutek długiej medytacji prowadzonej w całkowitej izolacji. Zdaniem Sheogoratha doprowadzi ona do szaleństwa, natomiast według Azury przyniesie pozytywne skutki.

W każdym razie w celu rozstrzygnięcia tej kwestii prawie 100 lat temu wysłano kapłankę Raynę Drolan do pustelniczej chatki na odosobnionej malutkiej bezludnej wysepce. Wszystko wskazywało, że Azura miała rację, lecz Król Drżących Wysp postanowił wygrać za wszelką cenę. Dlatego wysłał do pustelni komando daedr pod wodzą złotej świętej o imieniu Staada (to właśnie przy jej zwłokach można znaleźć ten przedmiot), aby "wyrwać z kontemplacji" kapłankę. Zadanie od Królowej Nocnego Nieba polegało na tym, aby rozbić grupę daedrycznych siepaczy zanim uda mi się zmącić spokój medytującej kobiety. Za wykonanie powierzonej misji Pani Świtu i Zmierzchu nagrodziła Nerevaryjczyka powierzeniem mu Gwiazdy Azury, niezniszczalnego klejnotu mogącego pomieścić dusze nawet najpotężniejszych istot. Ale zastosowanie tego artefaktu jest materiałem na osobną historię.

 

Sygnet Sheogoratha

(cudowny przedmiot, legendarny, przeklęty)

Właściwości: premia do Charyzmy +10, kara do Mądrości +10

Opis: Ten magiczny pierścień zapewnia ogromny przyrost Charyzmy (nie można odmówić Sheogorathowi gadanego i specyficznego uroku), kosztem Mądrości (popadniecie w silne zaburzenia emocjonalne). Wartość Charyzmy nie może przekroczyć 20, natomiast Wartość Mądrości nie może spaść poniżej 1. W przypadku gdyby wartość Mądrości miałaby spaść poniżej 1 (np. w przypadku postaci o bazowej Mądrości 9), wówczas stworzenie traci przytomność i zapada w katatoniczną śpiączkę do czasu, gdy pierścień nie zostanie zdjęty z jego dłoni za pomocą zaklęcia zdjęcie klątwy (remove curse). Po zdjęciu sygnetu wartość Charyzmy natychmiast wraca do poprzedniej wartości, podczas gdy wartość Mądrości pozostaje obniżona do czasu jej przywrócenia za pomocą zaklęcia większe przywrócenie (greater restoration) lub innego czaru tego samego lub wyższego poziomu, o analogicznych efektach.

 

Ciekawostka. Sygnet Sheogoratha zalicza się do najdroższych elementów biżuterii w Morrowind. Jest warty 30.000 septimów, tyle samo co Pierścień Krwi, Pierścień Serca i Pierścień Duszy. Tylko Wampirzy Sygnet jest wart więcej (32.000 septimów). Jednak jako jedyny z nich zapewnia stałe efekty.

 

wtorek, 6 kwietnia 2021

Włócznia Gorzkiej Litości

 

Praktycznie nic niewiadomo na jego temat tego artefaktu, ale przypisuje się mu daedryczne korzenie: Włócznię stworzył ponoć daedryczny książę Mehrunes Dagon. Jedyna legenda dotycząca tej broni opowiada o tym, jak potężny heros wykorzystał Włócznię do odbicia Bitewnej Iglicy z rąk hord jej stwórcy.

Włócznia zalicza się do najpotężniejszych artefaktów, ponieważ może uśmiercić każdą istotę, poza najpotężniejszymi daedrycznymi książętami, samym dotykiem swego grotu. Ponadto nadaje odporność jej dzierżycielowi na działanie każdego oręża i zaklęcia, (poza samą Włócznią). Jedyną ochroną przed nią stanowi Skóra Zbawcy, powstała ze skóry innego daedrycznego księcia − Hircyna. Włócznia pojawia się wyłącznie na terenie wyznaczonym przez Hircyna do rytualnych łowów w którejś z płaszczyzn otchłani. Daedroth, który dostąpi zaszczytu dzierżenia Włóczni nazywany jest Łowczym i przewodzi polowaniu oraz zadaje ostateczny cios Włócznią śmiertelnikowi wyznaczonemu na ofiarę ("Zającowi"). Prawidła dotyczące przeprowadzenia Rytuału Niewinnej Ofiary dokładnie opisuje inspirująca księga Przygotowanie do Łowów:

(...) Rytuał Niewinnej Ofiary, znany także jako Dziki Gon, to pradawny zwyczaj przyciągający magiczne energie ze strumienia magii, jaki płynie w tej krainie. Dawno już zapomniano kto i kiedy stworzył te obrzędy. Jeśli jednak zostaną starannie przeprowadzone, Łowczy uzyska wielki prestiż i moc.

Podczas obrzędu wszechpotężny Łowczy, wraz ze swymi Potężniejszymi i Słabszymi Ogarami rusza za skazaną na zagładę Niewinną Ofiarą, zwaną zwyczajowo Zającem, nazwanym tak za śmiertelnym stworzeniem, na jakie polują ludzie. W mgnieniu oka Łowczy zostaje przemieniony przez niezwykłe podniecenie oraz chwałę swej potęgi i władzy nad bezbronną ofiarą, jednocześnie wzruszony przez tragedię, szlachetność i świadomość nieuchronności położenia Niewinnej Ofiary. Najwyższa forma estetycznej realizacji obrzędu, ekstaza zabójstwa jest zrównoważona przez identyfikację Łowczego ze smutkiem i rozpaczą Niewinnej Ofiary. Kiedy ciało niewinnego Zająca zostaje rozszarpane, Łowczy doznaje refleksji nad tragicznym brakiem równowagi mocy i okrutną niesprawiedliwością świata.

Gdy rozpoczyna się Gon, Słabsze Ogary gromadzą się przed zielonymi odbiciami Kaplicy Niewinnej Ofiary. W środku Łowczy, Silniejsze Ogary i Mistrz Gonu przeprowadzają obrzędy oczyszczenia Łowczego, samego polowania i Niewinnej Ofiary. Następnie z kaplicy wyłania się Łowczy, pokazuje Włócznię Gorzkiej Litości i recytuje obrzędy Gonu. Opisują one prawa i warunki czterech etapów Gonu: Przeczesywania, Pościgu, Wezwania i Świadectwo Śmierci.

Etap pierwszy: Przeczesywanie, podczas którego słabsze Ogary przeczesują ziemią, aby wypłoszyć Zająca.

Etap drugi: Pościg, podczas którego Silniejsze Ogary gnają przed sobą Zająca.

Etap trzeci: Wezwanie, podczas którego Silniejsze Ogary zamykają Zająca w pułapce i wzywają Łowczego, aby go zabił.

Etap czwarty: Świadectwo Śmierci, podczas którego Łowczy zabija Zająca rytualną Włócznią Gorzkiej Litości i uderzając w miejski dzwon wzywa Mistrza Gonu, aby ten ocenił śmierć. Mistrz Gonu wręcza następnie Nagrodę Dzielnemu Łowczemu, który zabił ofiarę Włócznią Gorzkiej Litości. Mistrz Gonu wzywa także Dzielnego Łowczego, aby wypowiedział imię Zająca do następnego Gonu (choć Dzielny Łowczy wcale nie musi w nich uczestniczyć).

Rytuał Gonu, których strzec przysięgają Łowczy, Mistrz i Ogary, opisują szczegółowo wszystkie praktyki i działania, które są także znane jako Prawo. Definiują one dokładnie ile może uczestniczyć w Gonie ogarów danego rodzaju, jak można władać Włócznią Gorzkiej Litości i tak dalej. Dodatkowo prawo stanowi, że Zając musi mieć szansę na ucieczkę z Gonu, nieważne jak nikłą. W praktyce warunek ten jest definiowany poprzez dostępność sześciu kluczy, które zebrane razem w Świątyni daedrycznych obrzędów pozwolą Zającowi teleportować się poza obszar Gonu, a tym samym uniknąć Łowczego i jego włóczni. Oczywiście to niewyobrażalne, aby Zając mógł odkryć klucze i uciec, ale formy muszą zostać zachowane.

Majstrowanie przy kluczach, albo pozbawienie Zająca rzeczywistej szansy na ich znalezienie i wykorzystanie jest powodem do wstydu i niewybaczalną zdradą Praw Gonu. Rytuał Gonu zapewnia Łowczemu ochronę przed wszelkimi formami ataku, wliczając w to bronie śmiertelników i nieśmiertelnych, a także wszelkiego rodzaju magię. Łowczy zostaje jednak pouczony, że rytuał nie chroni go przed potężnymi energiami magicznymi jego własnej Włóczni, a także o tym, że niebezpiecznie jest władać włócznią w bliskim starciu, ciemnościach i innych groźnych okolicznościach, bo jeden dotyk Włóczni Gorzkiej Litości oznacza natychmiastową śmierć zarówno dla niewinnego Zająca, jak Łowczego.

Prawo do przeprowadzenia Dzikiego Gonu to wspaniały i śmiertelnie groźny przywilej, bo wszyscy poza najwyższymi lordami daedr są wrażliwi na potężną magię Włóczni Gorzkiej Litości. Włócznia jest straszliwą bronią i zabronione jest wynoszenie jej poza obszar Rytualnego Gonu.

Chociaż święte i szanowane przez wszystkie daedry Prawo Łowów wyraźnie wskazuje, że Włócznia nie miała prawa opuścić terenów rytualnych łowów, mimo to znalazła się w Mundus, w formie nie posiadającej przypisywanych jej właściwości. Została podarowana Nerevaryjczykowi przez Księcia Szaleństwa, Sheogoratha, w ramach nagrody, gdy ten zabił Widelcem Przerażenia wielkiego netcha. Od tamtego czasu Włócznia nie była widziana w Tamriel. Możliwe, że dlatego, że znowu wpadła w ręce Sheogoratha...

W każdym razie opis rytualnych łowów może być ciekawym pomysłem na przygodę, np. drużyna zostaje wciągnięta do Otchłani i musi musi uciec sforze ogarów i myśliwym.


Włócznia Gorzkiej Litości

(wymaga zestrojenia, przeklęta, legendarna)

Biegłość: broń prosta.

Obrażenia: 1k6 (kłute)

Właściwości: zasięg (range; 6 m/18 m), rzucana (thrown), półtoraręczna (versatile)

Magiczne:

  • Włócznia odbija trafienie krytyczne do atakującego (walka wręcz) lub najbliższego stworzenia w pobliżu dzierżyciela włóczni (w przypadku trafienia atakiem dystansowym);
  • w przypadku krytycznego pudła dzierżyciel włóczni trafia krytycznie siebie;
  • w przypadku trafienia krytycznego włócznią zostaje przywołany Atronach Burzy. Dzierżyciel włóczni musi rzucić 1k10. Jeśli wynik będzie parzysty stworzenie − będzie sprzymierzeńcem postaci, jeśli nieparzysty − wrogiem. Atronach Burzy korzysta ze statystyk żywiołaka powietrza (air elemental; SW 5), z tą różnicą, że stworzenie zadaje zamiast obrażeń obuchowych obrażenia od elektryczności.

wtorek, 9 marca 2021

Gambolpuddy

 

Gambolpuddy

Ta osobliwa, bogato zdobiona prawa rękawiczka należała do samego Sheogoratha. Pełniła przede wszystkim rolę rytualną − została wykorzystana przez Nerevaryjczyka do odnowienia, przed ołtarzem w Ald Daedroth, przymierza z Daedrą Szaleństwa, na mocy którego Sheogorath zobowiązał się ograniczyć swój obłędny wpływ na rdzennych mieszkańców Morrowind. Gambolpuddy'ego można było odnaleźć pod poduszką w posłania należącego do nie do końca poczytalnego orczego kultysty Sheogoratha w wyżej wspomnianym Ald Daedroth. Dalsze losy tego przedmiotu, aż do czasu gdy wpadł on w ręce drużyny, nie są znane.

Niemniej ptaszyny ćwierkają o istnieniu pomniejszego (dosłownie) siostrzanego artefaktu. Natomiast o tym jak Gambolpuddy trafił do Zapomnianych Krain pisałem przy okazji Widelca Przerażenia.

 

Gambolpuddy

(cudowny przedmiot, przeklęty, wymaga zestrojenia, legendarny)

Właściwości magiczne. Każdego dnia o świcie:

  • Rzuć 1k6. Wynik będzie premią/karą do cech do następnego świtu.
  • Rzuć 1k6 (1 Siła, 2 Zręczność, 3 Kondycja, 4 Inteligencja, 5 Mądrość, 6 Charyzma) i wylosuj cechę, która uzyska premię, a następnie cechę, która uzyska karę.

Jeżeli po odliczeniu kary wartość cechy będzie wynosić 0 lub mniej − stworzenie straci przytomność do następnego świtu.

 

Mały Gambolpuddy

(cudowny przedmiot, przeklęty, wymaga zestrojenia, bardzo rzadki)

Ten przedmiot to nie do końca udana kopia Gambolpuddy'ego stworzona przez  fanatycznych wyznawców Sheogoratha. Ta lewa rękawica (do kompletu) może być noszona wyłącznie przez stworzenie o małym rozmiarze. Premia/kara, którą zapewnia Mały Gambolpuddy jest stała i wynosi +/-1 i sumuje się z premiami/karami oryginalnego Gambolpuddy'ego (co więcej obie rękawice wykorzystują tylko jedno zestrojenie). Podobnie jak oryginalny Gambolpuddy, o świcie każdego dnia należy wylosować cechę, która uzyska premię/karę.

 

Odstrojenie

Aby wyzwolić się spod wpływu Gambolpuddy'ego, należy zdjąć go dokładnie o świcie (mechanicznie: należy wykonać rzut 1k12 i uzyskać na kości 12). Magiczne zaklęcia (włącznie z czarami 9. poziomu) są nieskuteczne.

 

Ciekawostka

Nazwa tej magicznej rękawiczki nawiązuje do osoby Johanna Gambolputty'ego, fikcyjnego niemieckiego kompozytora, który pojawił się w skeczu Latającego Cyrku Monty Pythona. Jego pełne nazwisko było naprawdę baaardzo długie: Johann Gambolputty de von Ausfern-schplenden-schlitter-crasscrenbon-fried-digger-dingle-dangle-dongle-dungle-burstein-von-knacker-thrasher-apple-banger-horowitz-ticolensic-grander-knotty-spelltinkle-grandlich-grumblemeyer-spelterwasser-kurstlich-himbleeisen-bahnwagen-gutenabend-bitte-ein-nürnburger-bratwustle-gerspurten-mitzweimache-luber-hundsfut-gumberaber-shönendanker-kalbsfleisch-mittler-aucher von Hautkopft of Ulm.


wtorek, 2 marca 2021

Dwuząb Panicznego Strachu

Dwuząb Panicznego Strachu

Sheogorath znany też jako Książę Obłędu, Pan Nibyrzeczy, Król Drżących Wysp, Obłąkany Bóg – daedryczny książę, którego sferą oddziaływań jest szaleństwo. Jego płaszczyzną w Otchłani są Drżące Wyspy, gdzie uwięzione dusze na zawsze tracą rozum, choć mogą one tam trafić tylko za jego przyzwoleniem. Właśnie pewnego dnia do jego dominium pewnego dnia dotarł, wówczas jeszcze poczytalny Halaster (nie-sławny czarodziej z Podgórza w Waterdeep, jeśli ktoś miałby wątpliwości). Zaintrygowany Sheogorath ugościł go po królewsku i na odchodne obdarował kilkoma "przydatnymi" przedmiotami. Jednym z nich był Dwuząb Panicznego Strachu, znany również jako Widelec Przerażenia.

 

Dwuząb Panicznego Strachu (Widelec Przerażenia)

(wymaga zestrojenia, przeklęta, legendarna)

Biegłość: broń prosta.

Obrażenia: 1 obrażenie kłute (przy trafieniu broń zawsze zadaje 1 obrażenie kłute bez względu na wrażliwości, odporności i niewrażliwości celu).

Właściwości: finezyjny (finnese), lekki (light).

Magiczne:

  • postać zestrojona z Widelcem nie może korzystać z innej broni w walce zamiast Widelca.
  • postać zestrojona z Widelcem nie może rzucać zaklęć (magii wrodzonej, wyuczonych komórek czarów, ani nawet ze zwojów i magicznych przedmiotów: zwoje się wypalają, a magiczne przedmioty zużywają ładunki bez efektu).
  • postać zestrojona z Widelcem uzyskuje ułatwienie w rzutach obronnych przeciwko czarom i efektom magicznym.
  • jeżeli postać zestrojona z Widelcem zostanie celem zaklęcia o pozytywnych (dla niej) efektach, musi on wykonać rzut obronny* i odnieść sukces, aby czar zadziałał (w przypadku krytycznego sukcesu czar automatycznie zadziała w najbardziej efektywny sposób, np. wyleczy maksymalną ilość punktów wytrzymałości).
  • cel trafiony krytycznie musi wykonać rzut obronny*. W przypadku krytycznej porażki cel natychmiast ginie i nie może zostać w żaden sposób przywrócony do życia (włączając w to zaklęcia 9. kręgu). W przypadku porażki cel natychmiast ginie, ale może zostać przywrócony do życia. W przypadku sukcesu cel otrzymuje tylko 1 obrażenie, a w przypadku krytycznego sukcesu cel staje się odporny na wszelkie obrażenia, za wyjątkiem  tych zadanych Widelcem. Efekt niewrażliwości na obrażenia trwa do czasu kolejnego trafienia Widelcem. 

* Rzut obronny, o którym mowa powyżej przebiega następująco: Rzuć 1k20 i ustal efekt: wylosowanie liczby nieparzystej to sukces, a naturalna 1 oznacza krytyczny sukces. Z kolei wylosowanie liczby parzysta to porażka, a naturalna 20 to krytyczna porażka.

Odstrojenie. Widelec jest przeklętym przedmiotem konsumującym magiczną moc, dlatego nie da się pozbyć go za o pomocą magii. Posiadacz Widelca, która chce się pozbyć tej ekscentrycznej broni musi... wytrzymać 7-dniowy post, podczas którego nie może ani jeść, ani pić. Po zakończeniu 2 dnia postu postać musi wykonać rzut obronny na Kondycje o ST 10. W przypadku porażki postać uzyska poziom wyczerpania. Każdego kolejnego dnia ST rzutu obronnego rośnie o 2 (tj.: 12, 14, 16, 18 i 20 dnia siódmego).

Pomysł na wykorzystanie: Poszukiwania Dużej Głowy. Niegdyś Widelec był w posiadaniu Dużej Głowy, szalonego jaszczuroczłeka pustelnika zamieszkującego chatkę na małej wyspie na odludziu, który zajmował się zbieraniem sztućców. Sheogorath powierzył Nerevaryjczykowi zadanie zabicia wielkiego netcha przy użyciu Widelca. Po wykonaniu zadania bohater zwrócił widelec Sheogorathowi  − przedmiot powrócił do macierzystej domeny Sheogorath, Drżących Wysp, a w ślad zanim ruszył Duża Głowa, który usłyszał dochodzący z Otchłani wzywający go zew Widelca. Pustelnik osiadł w Błogości i zgromadził mnóstwo widelców, lecz nie odnalazł tego jednego. Dlatego wyruszył w poszukiwania tego jedynego Widelca i zaczął przemierzać rozmaite sfery i uniwersa, aż trafił na jego ślad w Zapomnianych Krainach. Jeżeli drużyna posiada Widelec:

  • zaoferuje w zamian drogocenną kolekcję sztućców (o wartości ustalonej przez MG), jeśli zostanie zaatakowany przez drużynę, zniknie po pierwszym trafieniu,
  • będzie pojawiał się w najmniej odpowiednim momencie ponawiając swoją ofertę. Można wykorzystać go jako Deus ex Machinę,
  • będzie podrzucał postaciom losowe widelce wizualnie przypominające Widelec.