Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pancerz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pancerz. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 27 stycznia 2025

Mistrzowskie bronie, pancerze i narzędzia 5e

Mistrzowskie przedmioty były jedną z ciekawszych mechanik w D&D 3.5e – to niemagiczne przedmioty, które dzięki kunsztownemu wykonaniu przez wysoko wykwalifikowanych rzemieślników, które mogły odwrócić losy potyczki, ponieważ zapewniały drobne premie do testów, szczególnie cenne dla początkujących poszukiwaczy przygód.

Co istotne broń, zbroja czy narzędzia, które zostały już stworzone nie można było uczynić mistrzowskimi, ponieważ przedmiot stawał się mistrzowskim na etapie produkcji.

Niestety później pomysł ten został porzucony przez kolejne edycje Dungeons & Dragons. Niemniej niewielkim nakładem pracy można je wskrzesić w bieżącej wersji Lochów i Smoków. Pomyślałem, że warto byłoby to zmienić.


Mistrzowskie bronie

Zgodnie z Podręcznikiem Gracza do D&D 3.5e mistrzowski oręż to lepiej wykonana wersja normalnej broni, która zapewniała premię +1 do testów ataku. Mistrzowskie wykonanie zwiększa o 300 sz cenę normalnej broni (lub o 6 sz jednego pocisku). Ponadto premia wynikającą z mistrzowskiego wykonania nie kumulowała się z premią zapewnianą przez umagicznienie oręża.

W istocie trzecioedycyjne mistrzowskie bronie można byłoby bez większych zgrzytów przenieść w takiej formie do D&D 5e. Niemniej w moim odczuciu lepiej sprawdziłaby się premia +1 do obrażeń, z uwagi na to, że piąta edycja jest bardzo oszczędna do zapewnianiu dodatkowych premii do testów ataku postaciom graczy. Niemniej obniżyłbym do +100 sz cenę mistrzowskiego oręża.


Mistrzowskie pancerze

W przypadku trzecioedycjnych zbroi i tarcz, podobnie jak w przypadku broni, mistrzowsko wykonany przedmiot działa analogicznie do swojej normalnej wersji, ale powodowana  przez niego kara do testów z pancerza maleje o 1. Mistrzowsko wykonana zbroja lub tarcza kosztowała o 150 sz więcej niż jej normalna wersja.

Przeniesienie trzecioedycyjnej mechaniki mistrzowskich pancerzy jest już znacznie bardziej problematyczne, z uwagi na to, że kary do testów ze zbroi zostały zastąpione utrudnieniem do testów Skradania się w przypadku określonych rodzajów pancerzy. Funkcjonują z natomiast limity maksymalnej premii ze Zręczności i dodatkowo w przypadku ciężkich pancerzy pojawiły się wymogi dotyczące minimalnej Siły, aby można było efektywnie z nich korzystać.

W związku z powyższym rozsądną opcją stanowi zapewnienie dodatkowej premii +1 do rzutów obronnych postaciom posiadającym biegłość w określonym pancerzu:

  • Lekkie i Tarcze – do Zręczności (nie kumuluje z premią wynikającą z atutu Shield Master / Mistrz Tarczy),
  • Średnie i Ciężkie – do Kondycji.

Alternatywnie w przypadku Lekkich i Średnich pancerzy powodujących utrudnienie w testach Skradania się mistrzostwo polegałoby na zignorowaniu owego utrudnienia, a w przypadku Ciężkich – obniżenie o 2 punkty wartości minimalnej Siły potrzebnej do efektywnego posługiwania się nimi.

Natomiast koszt mistrzowskiego pancerza w wysokości +200 sz do bazowej ceny przedmiotu wydaje mi się uczciwą propozycją.


Narzędzia mistrzowskie

Podręcznik Gracza do D&D 3.5e wskazuje, że to doskonale wykonane narzędzia idealnie nadające się do pracy. Zapewniają premię z okoliczności +2 do związanej z nimi umiejętności. Cena 50 sz.

W tym przypadku przeniesienie starych rozwiązań do aktualnych realiów jest rozsądnym układem, ale zmniejszyłbym premię do +1 i zastrzegł, że postać może skorzystać z takiej premii o ile posiada biegłość w narzędziach określonego typu lub umiejętności, którą mają one wspierać.


Zasada opcjonalna. Tylko Mistrzowskie przedmioty można wykorzystać do tworzenia magicznych rzeczy.

 

wtorek, 1 sierpnia 2023

Dwimerytowy zestaw zabójcy magów

Trzeci sezon netfliksowego Wiedźmina przeszedł już do historii nie zyskując zbytniego zainteresowania ze strony widzów. Moją uwagę najbardziej zwróciły dwimerytowe kajdany blokujące zdolności magiczne czarodziejów oraz dwimerytowe strzały pozwalające przebijać się przez magiczne osłony czarodziejów. Dwimeryt w uniwersum stworzonym przez Andrzeja Sapkowskiego jest bardzo rzadkim metalem szlachetnym, którego główną cechą jest tłumienie zdolności magicznych. Poza tym jest ceniony przez kowali i rzemieślników z uwagi na swoją wytrzymałość i odporność na korozję. Stop dwimerytu z żelazem przybiera niebieskawą barwę. Najczęściej tworzono z niego kajdany wykorzystywane do czasowego pozbawienia maga jego mocy (co nie było dla niego przyjemne).
 
W każdym razie postanowiłem stworzyć i przenieść kilka dwimerytowych przedmiotów do realiów D&D 5e, podobnie jak przy okazji premiery drugiego sezonu przygotowałem „dedekowy” odpowiednik Leszego.
 

Biorąc pod uwagę antymagiczne właściwości tego metalu należy mieć na uwadze trzy aspekty dotyczące posiadania i używania przedmiotów z niego:
  • możliwość rzucania zaklęć przez posiadacza,
  • ochrona przed wrogimi zaklęciami,
  • możliwość korzystania z pozytywnych efektów zaklęć towarzyszy.
Ponadto pomimo antymagicznych właściwości dwimerytu, należy traktować przedmioty z wykonane niego jako magiczne (co jest szczególnie istotne w przypadku broni i stworzeń, które są odporne na obrażenie od niemagicznych ataków). Z drugiej strony zakładam, że nie można stworzyć broni czy pancerzy zapewniających dodatkowe premie (+1, +2, +3) do testów ataku, obrażeń czy KP.
 
Wedle legendy pierwszy tego typu zestawy (pełna zbroja płytowa, pawęż i młot bojowy) został wykuty z meteorytu, który spadł w pobliżu Mithrilowej Hali. Pojawienie się meteoru odczytano później jako omen zapowiadający inwazję drowów z Menzoberranzanu prowadzonych przez Matronę Baenre, która nastąpiła kilka miesięcy później. W każdym razie jego antymagiczne właściwości okazały się nieocenione podczas neutralizowania czarodziejów wspierających szturmy mrocznych elfów. Niemniej ich dalsze losy zaginęły w mrokach historii – jedni sugerowali, że zostały przejęte przez drowy, a inni wskazywali, że krasnoludy mając świadomość unikalności właściwości dwimerytu ukryli go jako oręż ostatniej szansy na wypadek kolejnego najazdu mrocznych elfów lub innych istot władających potężną magią (pojawiły się również pogłoski, że zostały one wykradzione). Nieznane są też losy pozostałej rudy dwimerytu – możliwe, że przepadłą podczas wojennej zawieruchy. W każdym razie dwimerytowe przedmioty są na tak nieliczne, że wielu uważa, że istnieją one jedynie w balladach bardów.

Dwimerytowy ciężki pancerz (legendarny)

Zapewnia ułatwienie w rzutach obronnych przeciw zaklęciom i magicznym efektom. Dodatkowo w  przypadku zbroi płytowej (plate) stworzenie odziane w nią, które znajdzie się pod wpływem zaklęcia zadającego obrażenia – automatycznie otrzyma najniższą możliwą wartość obrażeń. Jednocześnie postać odziana w dwimerytowy pancerz nie może rzucać żadnych zaklęć i nie działają na nią żadne sojusznicze zaklęcia o pozytywnych efektach.

 

Dwimerytowa broń (legendarna)

Cel trafiony dwimerytową bronią musi wykonać rzut obronny na Kondycję o ST 15. W przypadku niepowodzenia nie będzie do końca swojej następnej tury rzucać zaklęć innych niż sztuczki. Jeśli trafiony cel podtrzymywał czar, wówczas test Koncentracji wykonuje z utrudnieniem, a w przypadku niepowodzenia otrzymuje dodatkowo 2k8 obrażeń psychicznych.

Postać uzbrojona w dwimerytową broń może normalnie rzucać czary, o ile nie trzyma dwimerytowego elementu broni w dłoni. Ponadto sojusznicze zaklęcia o pozytywnych efektach działają na nią normalnie.

 

Dwimerytowa tarcza (bardzo rzadka)

Jeśli postać wyposażona w dwimerytową tarczę jest celem zaklęcia może wykorzystać reakcję do jego odbicia na rzucającego lub inne stworzenie znajdujące się w takiej samej lub mniejszej odległości co rzucający zaklęcie.
 
Postać wyposażona w dwimerytową tarczę może rzucać jedynie sztuczki i działają na nią tylko dotykowe sojusznicze zaklęcia o pozytywnych efektach.

 

Dwimerytowy naszynik (rzadki lub bardzo rzadki)

Postać, która nosi dwimerytowy naszyjnik uzyskuje odporność lub niewrażliwość na obrażenia od mocy (force), ale może rzucać jedynie sztuczki. Niemniej posiadanie dwimerytowego naszyjnika nie ma wpływu sojusznicze zaklęcia o pozytywnych efektach.

 

Dwimerytowe kajdany (rzadkie)

Stworzenie zakutej w dwimerytowe kajdany nie może rzucać żadnych zaklęć, ale zaklęcia rzucane na nie (wrogie i sojusznicze) działają normalnie.

 

Dwimerytowe lustereczko (rzadkie)

W dwimerytowym lustereczku odbija się aura magicznych przedmiotów i stworzeń – im potężniejsza aura tym jaśniejsza poświata będzie widoczna. Dwimerytowe lustereczko nie ma wpływu na rzucanie zaklęć przez i na posiadające je stworzenie.


Dwimerytowe narzędzia złodziejskie (rzadkie)

Zapewniają ułatwienie w testach otwierania magicznych zamków lub rozbrajania magicznych pułapek. Nie mają wpływu na rzucanie zaklęć przez i na posiadające je stworzenie.

 

Dwimerytowy granat (rzadkie)

Ten alchemiczny pocisk zawierający dwimerytowy pył powstały jako efekt uboczny obróbki tego metalu, wymieszany z popiołem i siarką rzucony wybucha, lecz nie zadaje żadnych obrażeń, ale z uwagi na antymagiczne właściwości dwimerytu cel znajduje się pod wpływem zaklęcia rozproszenie magii (dispell magic) rzuconego z komórki 3. kręgu czarów. Niemniej nie ma wpływu na rzucanie zaklęć przez posiadającą je istotę.

piątek, 21 stycznia 2022

Pawęże ochrony przed pociskami

Jakiś czas temu przygotowałem konwersję z D&D 3e nieobecnych w D&D 5e puklerzy i pawęży i przy okazji pokusiłem się o dodanie dwóch dodatkowych atutów oraz zasad domowych wiążących biegłość w pancerzu z biegłością w tarczach. Z kolei tym razem przedstawiam zestaw trzech magicznych (w tym jednej przeklętej) pawęży, które wg mechaniki D&D 5e są standardowymi tarczami (tj. bazowo zapewniają +2 do KP).

Jeśli ktoś nie wie co to jest pawęż to podpowiadam: to ciężka tarcza w kształcie prostokąta lub trapezu o wysokości ok. 100-120 cm, wykonana z drewna obitego blachą lub skórą i pokryte ozdobnymi malowidłami. Jej nazwa pochodzi od włoskiego miasta Pawia, gdzie tarcza miała pojawić się w przywieziona przez najemnych rycerzy walczących w szeregach zakonu krzyżackiego.

Na ogół miała pasy do przenoszenia, a pośrodku dość duży imacz (uchwyt) do chwytu oburęcznego. Jej dolna krawędź często zaopatrzona była w ostrogi pozwalające na osadzenie jej w ziemi. Pawęż niekiedy miała także w górnej części wycięcie (wizjer), ułatwiające użycie kuszy. W mniejszej i lżejszej odmianie stosowanej dla jazdy miewała  wycięcie ułatwiające użycie kopii. Pawęże straciły rację bytu wraz z rozwojem broni palnej w XVI w.

 

Pawęż ochrony przed pociskami

tarcza, bardzo rzadka

Na tej pawęży widnieje malowidło przedstawiające pięść trzymającą złamaną strzałę. Wiele wskazuje, że należało do wysokiego rangą oficera dowodzącego regimentem krasnoludzkich kuszników.

Przeciwnik atakujący stworzenie, które korzysta z tej pawęży ma utrudnienie w testach ataków dystansowych bronią.

 

Większa pawęż ochrony przed pociskami

tarcza, legendarna

Na tej pawęży znajduje się wizerunek pięści zakutej w żelazną rękawicę, która trzyma złamany bełt otoczony błyskawicą. Możliwe, że niegdyś jej właścicielem był potężny mistyczny rycerz.

Przeciwnik atakujący stworzenie, które korzysta z tej pawęży ma utrudnienie w testach ataków dystansowych bronią oraz atakami magicznymi. Zapewnia niepodatność na magiczny pocisk.

 

Pawęż przyciągania pocisków +1

tarcza, rzadka, przeklęta

Na tej pawęży znajduje się malowidło przedstawiające kołczan pełen bełtów lub strzał. Niewykluczone, że kiedyś używał jej giermek pomagający swemu mistrzowi i osłaniający go przed wrogim ostrzałem. 

Chociaż broniące się tą tarczą stworzenie zyskuje dodatkową premię + 1 do KP, jednak testy ataków dystansowych wymierzonych w stworzenie dzierżące tę tarczę są wykonywane z ułatwieniem. Z uwagi na to, że ten przedmiot jest przeklęty, więc stworzenie, aby pozbyć się go i efektu klątwy musi poddać się efektowi zaklęcia zdjęcie klątwy (remove curse) lub podobnego czaru.

Pawęż